تبليغاتX
روزمرگی ها

روزمرگی ها

 

خدا قول نداده آسمون هميشه آبي باشه و باغ ها هميشه پوشيده از گل...

قول نداده زندگي هميشه به كامت باشه...

خدا روزهاي بي غصه و شادي هاي بدون غم و سلامت بدون درد را هم قول نداده...

خدا ساحل بي طوفان ، آفتاب بي بارون ، دوست با معرفت و خنده هاي هميشگي را قول نداده...

خدا قول نداده كه رنج و وسوسه و اندوه را تجربه نكني...

قول نداده كوه ها بدون صخره باشند و شيب نداشته باشند...

قول نداده رودخانه ها گل آلود و عميق نباشند...

ولي خدا رسيدن يه روز خوب را قول داده.

خدا ، روزي روزانه ، استراحت بعد از هر كار سخت و عشق جاودان را قول داده...

پس ناملايمت هاي زندگي را شكر بگو و فقط از خودش كمك بگير كه او جاودانه ي بي منت است و بس...

نا اميدي مانند جاده ي پردست انداز است كه ازسرعتت كم مي كنه اما همين دست انداز، نويد يه جاده ي صاف و وسيع را بهت مي ده.زياد تو دست اندازها نمون "يا علي" بگو و برو جلو...

وقتي حس كردي به اون چيزي كه مي خواستي نرسيدي، خدا را شكر كن چون او مي خواهد تو يه زمان مناسب غافلگيركنه ... و يه چيزي فراتر از خواسته ي الآنت بهت بده.

يادت باشه تو نمي توني كسي رو به زور عاشق خودت كني، پس تنها كاري كه مي توني بكني ، اينه كه شخص دوست داشتني باشي و در نطر مردم ، با ارزش و شريف جلوه كني . بهتر اينه كه غرورت رو به خاطر عشقت ، فراموش كني تا عشقت رو به خاطر غرورت.

حالا يه رمز يادت ميدم "وقتي قدرت عشق غلبه كنه ، اون وقته كه زيباترين دنيا برات نمود پيدا مي كنه"...

دنيايي پر از شادي و عشق داشته باشيد

دوستتون دارم

خداحافظ

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم شهریور 1387 15:33 توسط ساناز |


... و من نمیدانم چرا هنوز آدمی در پی خوشبختی است ؟

*** وقتی می توانی با یک لبخند ، شادی را برای کودکان به ارمغان بیاوری ...،

*** وقتی می توانی با نگاهی تسلی بخش به نگاهی نومید ، امید را هدیه کنی ...،

*** وقتی می توانی به فقیری که در خانه ات را می زند ، بخشش کنی ...،

*** من نمی دانم چرا هنوز آدمی در پی خوشبختی است ؟!

*** وقتی می توانی « هر شب » برای « هر صبح » دعا بخوانی و دست نیایش به سوی خداوند بلند کنی ...،

*** وقتی چهر دیوار خانه ات هنوز ابرجاست و عزیزانت را در کنارت داری ...،

*** وقتی می توانی بوی نان تازه را حس کنی ، به آسمان نگاه کنی و با یک شاخه گل ، اطرافت را زیباتر سازی ...،

ومن نمیدان چرا هنوز آدمی در پی خوشبختی است ؟!

***وقتی می توانی زنده باشی و زندگی کنی ...!

سلام .

من بعد از یه مدت تقریبا چندروزه برگشتم . چه برگشتنی که دارم بازم می رم

 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387 14:16 توسط ساناز |


 

در شگفتم که سلام آغاز هر دیداری است ولی در نماز پایان است

شاید این بدین معنی است که پایان نماز آغاز دیدار است

 

                                                                                       دکتر علی شريعتی

 

+ نوشته شده در شنبه بیست و سوم شهریور 1387 10:36 توسط ساناز |


سلام

امروز روز عجیبیست . دیشب شب عجیبی بود چرا؟

 

*** در قلبت رو واسه کسی باز نکن، اون که دوستت داره خودش کلیذم داره.

*** اگر تصمیم نگیری که چه آدمی باشی آنگاه دیگران برای چگونه بودنت تصمیم خواهند گرفت

*** میدونی فاصله انگشتها واسه چیه؟

واسه اینکه یه نفردیگه با انگشتهاش این جای خالی رو پرکنه ،پس به دنبال دستی باشیم که تا ابد بتونه دستاتون رو بگیره.

 

 

بای

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387 12:39 توسط ساناز |


گاهی تو زندگی آدم باید تاوان بده ،تاوان یه اتفاق ،یه تصمیم ، یه تردید

        شاید این تاوان به وسعت همه زندگی کردنت طول بکشه.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم شهریور 1387 11:13 توسط ساناز |


سلام

شب همه بخیر

دلم نیومد امروز آپ نكنم.راستش ديروز عصر جراحي لثه داشتم و نتيجتا به اندكي استراحت در منزل نيازمند بودم ،اين شد كه سعادت نصيبم نشد تا زيارتتون كنم.

 

*** هرموقع خواستي عمق رودخانه را يسنجي از هردو پات استفاده نكن.

*** از سنگهايي كه بسويت پرتاب مي شوند ميتواني ديوارمحكمي بسازي.

*** اگر نمي تواني بالا بروي ،سيب باش تا افتادنت انديشه اي را بالا ببرد.

*** وقتي دستهايت را در در جيبهايت گذاشته اي ،نمي تواني از نردبان موفقيت بالا بروي.

دوستتون دارم

شب همگيتون بخير

 

+ نوشته شده در سه شنبه نوزدهم شهریور 1387 22:41 توسط ساناز |


 

سلام به همگی

خوبین همه تون عزیزای من؟

این یه تیکه خیلی به دلم نشسته ، میگه :

وقتی تو پیروز می شی من باغرور به همه می گم هی اون دوست منه ،

 اما

وقتی می بازی کنارت می شینم ، دستت رو می گیرم و می گم : من دوست تو هستم

خدایا!

میسپارم خودرا به دستان تو

                              نی مشتاقم من

                                        برلبان خودبنشان مرا

                                                  نفس خویش را در دلم بدم

                                                             و نغمه ای بساز ازمن که برقص آورد

                                                                                                    دلهای مرده را

عشقی بساز از من

برای آنانی که جز نفرت نمی ورزند

مرهم کن مرا بر زخمهای بی التیام

ایمان کن مرا بهرناباوران

امیدم کن بهر ناامیدان

روشن کن مرا و به تاریکی هایم ببر

شادمان کن و به قلب غم هدیه ام کن

دوستتون دارم .

بای

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم شهریور 1387 12:53 توسط ساناز |


سلام

خوبین همگی؟

حرفهای ما هنوز ناتمام ...

                   تا نگاه می کنی

                        وقت رفتن است

                           بازهم همان حکایت همیشگی!

پیش از آنکه باخبر شوی

لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود

آی ...

ای دریغ و حسرت همیشگی

ناگهان

 چقدر زود

دیر می شود

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم شهریور 1387 13:51 توسط ساناز |


      سلام به همگی.امید به اینکه همگیتون سلامت وتندرست باشید.

توصیه میکنم اگه وقت داشتین این پستمو حتما بخونین حتم میدم که خالی از لطف نخواهد بود.                                                           

 باهم ولی تنها

شما همراه زاده شدید و تا ابد،همراه خواهیدبود

اما درهمراهی خود،حدفاصل را نگه دارید و بگذارید بادهای آسمان درمیان شما به رقص درآیند.

به یکدیگر مهر بورزید اما از مهر،بند مسازید.

بگذارید که مهر ،دریای مواجی باشد درمیان دوساحل روح های شما.

از نان خود به همدیگر بدهید اما از یک گرده،نان مخورید.

دل خود را به یکدیگر دهید اما نه برای نگه داری ،زیرا که تنها دست زندگی می تواند دلهایتان را نگه دارد.

باهم بخوانید و شادی کنید ولی یکدیگر را تنها بگذارید همانگونه که تارهای تار،تنها هستند ، باآنکه از یک نغمه به ارتعاش در نمی آیند.

درکنار یکدیگر بایستید اما نه تنگاتنگ ،زیرا که ستونهای معبد ،دور ازهم ایستاده اند

و

درخت بلوط و درخت سرو در سایه ی یکدیگر نمی بالند.

دوستتون دارم.بای

 

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم شهریور 1387 10:58 توسط ساناز |


سلام عزیزانم

عصر آدینه ی همگیتون بخیر و نیکی انشالله

 

                                جاده زندگی نباید صاف و یکدست باشد 

                                            وگرنه خوابمان میبرد

                                           دست اندازها نعمت اند 

 

دوستتون دارم . بای

+ نوشته شده در جمعه پانزدهم شهریور 1387 16:24 توسط ساناز |


وقتی تورا فریاد می زنم

                                   و می گویم خدا

                                                      

                                                          نیرویی در درونم

                                                  همچو برگشت صدا در کوهستان

                                                          به جنبش می آید

                                                                    و

                     مرا می گوید

            خودآ

سلام دوستای گلم

امیدوارم حال همگی تون خوب خوب باشه .منم هی بد نیستم .جالبه بدونین که به خاطر دادن مشاوره به یکی از دوستام که خیلی دوسش دارم دیشب تا خود سحر بیدار بودم و آخر سرم که سحری رو زدم نشد بخوابمو پاشدم رفتم سرکار .الانم یه جورایی منگم .دیشب که در حین دادن مشاوره رو ایوونه کنار اتاقم ایستاده بودم تماشای ستاره ها حال عجیبی بهم دادن با خودم گفتم خدایا یعنی اینا پاکن یا من؟من که ناپاکترین بند ی خدام . دلم می خواس جای همون ستاره ها باشم . درست انسان اشرف مخلوقاته ولی من لیاقت این شکوه و عظمت رو نداشتم .

از خودم خیلی دلگیرم

همه تونو دوس دارم . خدافظ همگیتون

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم شهریور 1387 15:16 توسط ساناز |


در گذرگاه حیات و زندگانی

                                        «کوه» خواهی بود ؟یا چون «کاه»؟

کوه اگر باشی ،توانی ماند، رودرروی هزاران امواج ، سینه اندر سینه ی هرباد، هر طوفان

کاه اگر باشی چه ؟ می دانی؟

خرمنی رادرمسیر بادهابنگر، آنچه مانده گندم است .

و

آنچه باد آن را می رباید کاه

سلام دوستای گلم واییییییی دارم از خوشحالی بال بال میزنم  ممنون که بهم سر میزنین

چند روزی نبود آخه مشکلات که یکی دوتا نیسن از خدا پنهون نیس از شما چه پنهون با رئیسم تو اداره حر فم شد و سر این مسئله مدتی توبیخ شدم . بعدشم که موقع برگشتن از کار پام پیچ خورد و چی؟گوزک پام در رفت درنتیجه این شد که نتونستم خدمت رفقای گلم برسم .

راستی یادم رفته بود که حلول ماه مبارک رمضونو خدمت تک تکتون بتبریکم چه اونایی که روزه هستن و چه اونایی که به نابه دلایل قانع کننده ای که دارن روزه نیستن .

دوستتون دارم .

بای

+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387 9:32 توسط ساناز |


اگر جیزی رو خیلی مصرانه می خوای اونو رهاش کن تا بره ِاونوقت اگه برگشت تا ابد مال تو می مونه ِ اگه نه ِ مال تو نبوده تا باهاش شروع کنی

سلام عصر آدینه ی همگیتون بخیر.

وای که چه روز جمعه ی کسل کننده ای بود امروز . اصلا من هرروز هرروز میام به کی سلام میدم آخه مگه کسی میاد دیدنم؟ الکی دلمو خوش کردما . نهههههههههههههههههههههههههه غلام؟

همتونو به خدا می سپارم

نه حیفم اومد این یه تیکه رو ننویسمو برم

ای فارغ از خال من

                       چون یاد آورم

                                           روگرداندن تورا

                                                                 ترسم سوزدرد من

                                                                                        آه سرد من

گیرد دامن تورا

               کردی جفا دیگر مکن

                                               چشم عاشق را تر مکن

فداتون .راستی یه فاتخه واسه یه عزیزی که امروزم سالگردش بود نثار روح ناکام ۱۷ ساله اش بکنین .اسمشم حامد بود.

دوستتون دارم .خدافظ

+ نوشته شده در جمعه هشتم شهریور 1387 17:33 توسط ساناز |


زندگی شاید همین باشد

یک فریب ساده و کوچک

                                               آن هم از دست عزیزی که تو دنیا را

                                                        جز با او

و جز برای او نمی خواهی

                                                گمانم زندگی باید همین باشد

+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم شهریور 1387 12:47 توسط ساناز |


سلام

دوستای خوبم بازم سلام

دیشب .امروز و دیروز روززای سختی بودن همچنین لحظات خیلی سخت خیلی حالمو گرفتن یکی که حقش بود حالشو بگیرم ولی باز نتونستم .

مکی خواهم توانست خدا می دونه.خص که ضد حالم اساسی بود . راستی امتحانمم دادما نمی دونم چی میشه شاید پاس و شایدم ناپاس

از این زندگی متنفرم.

نفرت

+ نوشته شده در چهارشنبه ششم شهریور 1387 10:10 توسط ساناز |


سلام

دیشب تا کله سحر بیدار بودم . در افکارم غرق بودم . در اینکه آخرش که چی ؟ کاش همون موقع که با مرگ یه قدم بیشتر فاصله نداشتم می مردم و از این دنیای صابمونده خلاص می شدم .

نه توان درس خوندن دارم نه می تونم کارمو بکنم و نه هیچ کار دیگه ای . دیشب یکی حالمو بدجوری گرفت انقدر بد که الانم هنوز موندم تو خماریش.

دلم می خواد الان یه کوله پشتی بر میداشتمو با پای پیاده بدون هیچ مزاحمی که مانع از رفتنت بشه ِمیزدم به دل جاده .

به خدا از دیدن جماعتم بدم میاد . شدم یه منزوی که دوس ندارم یه کلام هم باهاشون صحبت کنم .

خلاصه کلام اینکه دیگه آرزویی ندارم جز اینکه خدااز سر تقصیراتم از غلطای بزرگی که کردم بگذره.

فردا امتحان پایانترم جامعه شناسی تغییرات دارم دریغ از خوندن یک صفحه ِدارم وبگردی می کنم

خیلی آرزوها کردم تا از این رشته ی محبوبم قبول بشم ولی حالا چی ؟دست و دلم به کار نمی ره.

تا دیدار بعدی همتونو به خدا میسپارمتون.

+ نوشته شده در دوشنبه چهارم شهریور 1387 13:21 توسط ساناز |


DESIGN BY : NIGHT SILENCE X

من سانازم و سال آخر دانشگاه . 23 سالمه .


صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

اسفند 1387

بهمن 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387



قالب های نایت اسکین
    تعداد بازديدها:

Design by : Night Skin